Avize; tavana, kubbeye ya da tonoza asılan süslü bir aydınlatma aracıdır. Avize yapmaktaki amaç, aydınlanırken aynı zamanda göz estediği sağlamaktır. Osmanlı döneminde, özellikle 18. yy’dan sonra cami, saray, konak ve yalılarda; maden, ağaç, porselen, cam ve billurdan yapılmış, gösterişli avizeler kullanılmaya başlanmıştır. İlk avizelerde aydınlatma mum ile; 19. yy’dan sonra da havagazıyla sağlanmıştır. İstanbul’da kolları çiçek motifleriyle bezeli çeşmibülbülden avizeler vardı. Topkapı Sarayı’ndaki 17. yy’da Fransa’dan armağan olarak gönderilmiş, neceften yapılmış avize ile; Dolmabahçe Sarayı’nın muayede salonundaki, İngiltere kraliçesi Victoria’nın armağanı olan 4,5 tonluk, 750 ampullük avizeler anılmaya değer örneklerdir.